Kino. Trailery, mniej lub bardziej ambitnych filmów. Jak to jednak w trailerach bywa nawet film najgłupszy puszy się i nadyma żeby ze wszech miar wypaść najlepiej. I człowiek sobie nawet myśli, że może warto by pójść. A jak już przysypia na tym oto właśnie filmie i to wcale nie w kinowym fotelu ale na własnej kanapie przed TV to tzw. Bogu dziękuje, że jakieś coś (o błogosławiony BRAKU CZASU?!) powstrzymało go przed tym postępkiem.
Gasną światła. I zaczynam się rozkoszować (nie pamiętam niestety kiedy ostatnio byłam w kinie) tym co mnie czeka... A jakże! Poznam przystojnego bruneta! I poznałam.
I zachwalać nie będę. Niech se sam każdy swojego bruneta pozna, pomaca i się zachwyci (lub też nie zachwyci);)
Jedyna rekomendacja? Pani siedząca obok (i nadmienię, że kilku innych po-Mruków na kinowej sali również), stwierdziła, że GORSZEGO FILMU W ŻYCIU NIE WIDZIŁA!!! No bo czego można się spodziewać po komedii o tytule "Poznasz przystojnego bruneta"? A, że to jakiegoś tam Allena i to jeszcze Woody'ego?
I mamy ad vocem tyle, że pośrednie (baaaardzo pośrednie ale jednak) bo w marcowym "Zwierciadle" jest wywiad z Naomi Watts i Jej roli u Allena:)
Czyżby i tu było słów kilka o przysłowiowej "dupie Maryni"? - jeśli ładna, przyciąga wzrok i budzi serca to ja się biorę za obłapianie;) czyli przemyślnych, wymyślnych, drażniących, niedopowiedzianych słów parę ad vocem zdań wydartych ze stron "Zwierciadła" - ku byciu mądrzejszym, lepszym, wrażliwszym, uważniejszym?
sobota, 19 marca 2011
czwartek, 17 marca 2011
Dopadło i mnie. Internetowy ekshibicjonizm, blogowe wynaturzenia (jakże marnej, zazwyczaj, jakości). O przysłowiowej "dupie Maryni" właśnie. Skoro jednak można. To ja z czysto narcystyczno-egoistycznych pobudek pozwalam sobie na ten luksus.
"Zwierciadło" czytuję, rzec można, namiętnie. Szanuję je i lubię za impuls do przemyśleń. Impuls, który sprawia, że człowiekowi odechciewa się... wystawiać swój jędrny i chętny do życia zadek na przypadkowe kopniaki od niemniej przypadkowego losu. Słowem: mobilizuje.
Więcej rozpływań, "ochów" i "achów" w stylu listów do "Zwierciadłowej" Redakcji nie będzie. Zwłaszcza, że wszystkie jednakowoż lizodupstwo uskuteczniają. Ba! Nawet zdarzyło się, że jedna z Czytelniczek przyrównała "Zwierciadło", o zgrozo, do kochanka idealnego!?
"Zwierciadlane ad vocem" jest blogiem (niech nikt tu nie śmie myśleć: "doprawdy?").
Blogiem o "Zwierciadle" a właściwie o jego poszczególnych zdaniach. Wyrwanych mniej lub bardziej z kontekstu. Zdań ciekawych, budzących do życia, do przemyśleń, do walki o siebie, o relacje, o pogodny ranek i filiżankę świeżo zaparzonej kawy.
Jest ich wiele. Warto się nad nimi pochylić i spojrzeć wgłąb?
Zapraszam!
Subskrybuj:
Posty (Atom)
